پايگاه اطّلاع رساني 300 شهيد شهرستان شفت

شهید سید قاسم موسویان در تاریخ نهم اسفند 1342، در روستای تکرم از توابع شهرستان شفت به دنیا آمد. پدرش سید منصور، کشاورز بود و مادرش سیده زهرا نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و سرانجام در تاریخ دهم شهریور 1365، در حاج عمران عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه بر جا ماند و سال 1375 پس از تفحص در مسجد امام حسین علیه السلام زادگاهش به خاک سپرده شد.

روحش شاد و راهش پررهرو باد.

منبع: کتاب فرهنگ اعلام شهدای استان گیلان، صفحه 746، بند 6060

مادر شهید: شبی خواب پسرم قاسم را دیدم که گفت; مادرجان من زیر درختی هستم و دنبال من نگردید ، بعد از آن خواب که روزی مشغول کار کشاورزی بودم بچه هایم آمدند همه با هم ، گفتم مگه خبری هست آن هم درباره قاسم اگر خبری اگر خبری است به من بگویید چون من شب گذشته پسرم را در خواب دیدم ، اگر شهید شده است به من بگویید من طاقت دارم ، که گفتند بله مادر قاسم تو شهید شده و ما باید او را شناسایی کنیم ، بعد از هشت سال جسدش آمد و دیدم که جز استخوان چیزی نمانده است فقط چیزی که مانده بود و هنوز هم سالم است زیر پیراهنی پسرم است . وقتی که میوه تازه ای به بازار می آمد من آن را می خریدم ، برای پسرم به جبهه می فرستاد ، یعنی اول برای پسرم و دیگر رزمندگان اسلام می فرستادم . آخر برای فرزندان دیگرم که در خانه بودند می گرفتم ،شبی پدرش خواب دید که امام خمینی سر پلی ایستاده و به او می گفتد که سید ، ناراحت نشو که موفق می شوی; وقتی قاسم به مرخصی می آمد اگر مدت مرخصی او 10 روز بود یک شب در خانه نمی ماند همش شبها در مسجد بود و به آنان کمک می نمود. در فصل تابستان که کارهای کشاورزی شروع می شد کارهای بسیج خود را سریع انجام می داد و به پدر و مادرش کمک می نمود در حالی که در پایگاه بسیج عضو فعال هم بود.

مادر شهید: شهید اخلاقش چه با مردم و چه با اهل خانه بسیار خوب بود و همیشه در پایگاه مقاومت بسیج فعال بود و یک لحظه هم در خانه آرام و قرار نداشت.دوستان زیادی داشت.  اطاعت پذیری او به پدر و مادر خیلی زیاد بود. در تابستان موقع کارهای کشاورزی در حالی که در بسیج عضو فعال بود و به ما هم در کار کشاورزی کمک می کرد. او عاشق جبهه و جهاد ایثار بود. به شنا و فوتبال علاقه داشت. در برابر مشکلات صبور و بردبار بود.

برادر شهید: در زمان نوجوانی بود که انقلاب شروع شد ،  وقتی هم که جنگ شروع شد دیگر آن حال و هوای درس را نداشت. وقتی دوره های غواصی را دید وارد منطقه شد . بعد از مدتی سرباز شد ، همیشه در منطقه بود. یکبار که در منطقه غرب کشور در سنگر بود حالت یخ زدگی (سرما زدگی) پیدا کرده بود. در هر موقع فراخوانی در جبهه داشتند اولین کسی بود که داوطلبانه می رفت. در آخرین بار که به مرخصی آمده بود به او پیشنهاد شغل شد ، ولی قبول نکرد و همیشه حرف امام برای او حجت بود وقتی امام دستور دفاع کردن از اسلام را می دادند سریعاً حرکت می کرد و برای اسلام دفاع می نمود ، آدمی بود فوق العاده خوش اخلاق و خوش رو و خودجوش و همچنین شجاع و نترس هم بود و می گفت تا زمانی که شهید نشده ام تا آنجا که خون در رگ هایم جاری است می جنگم تا امام و پدر و مادر و ولایت فقیه از من راضی باشند. فردی بود ساده پوش و صاف دل و سادگی را دوست داشت .

والذین جاهدوا فینا لنهید نیهم سبلنا

کسانی که در راه خدا جهاد می کنند از راهنمائی آنها را هدایت می کنیم.

 به نام خداوند بزرگ و مهربانم که شهدای ما جان خود را در راه او هدیه کردن سلام بر شما خانواده عزیزم و برادران و خواهران عزیز که بنده مدت های زیاد و سالهای زیاد در پیش شما بودم و ناراحتی های زیادی برای شما فراهم نموده ام و نسبت به شما بی احترامی کرده ام و در این حال به خود آمده ام و از شما طلب بخشش می نمایم.

 باری پدر و مادر عزیز بنده خود این وظیفه را دانستم که در موقعیت آخر وصیت نامه بنویسم هر چه قدر فکر می کنم چیزی ندارم که بنویسم اگر از خوبی های شما بنویسم که قلمم یارای نوشتن ندارد.

... پدر و مادر عزیز هرچند آرزو داشتید که پسرتان به دامادی برسد ولی بدانید این از بهترین دامادی و عروسی من است که در موقع رفتن عملیات بچه ها دور و بر من نشسته اند و دارند با شور و شوقی آماده می شوند برای عملیات می روند تا کربلای حسین را زیارت کنند.

 پدرجان و مادر عزیزمن که خدمت سربازیم تمام شده بود به شما گفتم که هنوز خدمت سربازی من تمام نشده چون تا جنگ است ما باید در جبهه باشیم و این توفیق را پیدا کرده ام و در میان عزیزان رزمنده هستم و اما وصیت من به برادران عزیزم این است که اگر سعادت پیدا کردم شهید شدم نگذارید این سلام آتشین من و فرمانده او خداست به زمین بیفتد نگذارید خائنین به مملک ما تجاوز کنند و فلب امام عزیز ما را به درد آورند  چون این نعمت بزرگ ما نعمتی است که باید قدر آن را بدانیم بدانید که دنیا زودگذر است چه زود و چه دیر باید بمیریم حالا که قرار است بمیریم  چه به میدان نبرد نیاییم و کشته نشویم تا این که در زیر رخت خواب بمیریم  وصیت من به برادران و پنچ خواهران این است تا زمانی که یکی از دشمنان اسلام به اسلام ما تهدید می کنند سلاح برگیرید و با او تا آخرین قطره خون بجنگید در پایان از تمام برادران و دوستان که از من بدی دیده اند طلب بخشش کنید. پدر و مادر عزیر نکند بعد از شهادتم دست از رهبرم بردارید و اجر شما را از بین ببرد این را بدانید شما پدر و مادران در نزد خداوند بسیار عزیزید امروز اسلام ما نیاز به خون حزب الله دارد پس بریزید خونهایتان  را و راه شهدا را ادامه دهید. اگر قرار است اسلام با کشته شدن من زنده بماند پس ای گلوله ها مرا در بر گیرید...

شهید سید قاسم موسویان در سال  1349 در روستای چوسر از توابع شهرستان شفت از خانواده مذهبی و کشاورز دیده به جهان گشود. مقطع ابتدایی را در مدرسه ای  در روستای تکرم گذراند .

ایشان  برای ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی به روستای جیرده مشغول به کسب علم و تحصیل پرداخت و هر روز مسافت بین روستای جیرده و محل زندگی خود را که چند کیلومتر بود با پای پیاده طی می کرد و در راه علم و دانش سعی و تلاش وافری داشت .

به علت نداشتن دبیرستان در اطراف روستاهای همجوار از ادامه تحصیل باز ماند واز سنگر علم و دانش به سنگر تلاش و کوشش اهتمام ورزید .

شهید سید قاسم موسویان در فعالیتهای انقلابی حضور چشمگیری داشت به نحوی که یکی از فعالان بسیج و انجمن های اسلامی در پایگاه جیرده از توابع شهرستان شفت بود و در برگزاری فعالیتهای مذهبی و مراسم دعای کمیل زیارت عاشورا آموزش احکام قرآن همت وافری داشت.

 او پیرو ولایت فقیه و دوستدار امام خمینی بود و همچنین به دیگر رجال مذهبی به ویژه شهید دکتر بهشتی شهید باهنر علاقه فوق العاده داشت.

 با شروع جنگ تحمیلی باز هم از سنگر کار تلاش به سنگر جبهه و جهاد و ایثار ملحق گردید و داوطلبانه به جنگ شتافت و بعد از 9 ماه خدمت داوطلبانه در مناطق مختلف جنگی حضور داشت و سرانجام در تاریخ 10/6/65 در منطقه حاج عمران با مسئولیت خط شکن به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

باقیمانده پیکر مطهرش بعد از 8 سال به زادگاهش باز گردانیده شد و در گلزار مسجد محل خود به خاک سپرده شد.

نام: سید قاسم

نام خانوادگی: موسویان

نام پدر: سید منصور

محل تولد: تکرم

تاریخ تولد: 1342/12/09

تاریخ شهادت: 1365/06/10

محل شهادت: حاج عمران عراق

یگان اعزامی: بسیج

وضعیت تأهل: مجرد

میزان تحصیلات: دوم راهنمائی

گلزار شهید: چوسر