شهيد حسين رحيمي در شهريورماه سال 1363 در خانواده اي مذهبي ديده به جهان گشود. دوران كودكي را با شور و حال كودكانه سپري نمود و دوران تحصيل ابتدايي را در محل تولد خود يعني احمدسرگوراب آغاز نمود و پنج سال تحصيل را با موفقيّت به اتمام رسانيد.
شهيد حسين رحيمي پس از پايان دوره ابتدايي به خاطر كمبود امكانات و نبود شرايط تحصيلي نتوانست ادامه تحصيل دهد. وي در دوره قبل از شهادت در پايگاه محل خود بسيار فعاليت ويژه اي داشت تا جايي كه جزء بچه هاي مسجد محل به حساب مي آمد.
شهيد حسين رحيمي، فردي با ايمان، خوش اخلاق و بسيار پرهيزگار بودند. عاشق امام و شهادت بودند. مادرش مي گويد وي دوران انقلاب كم سن و سال بودند ولي سفارش امام خميني را بسيار مي نمودند. مادر شهيد از زبان فرزند شهيدش نقل مي كند كه مي فرمودند، امام بسيار سختي ها را تحمل كرده تا انقلاب به پيروزي برسد پس بايد قدر او را بدانيم و شهيد علاقه خاص و ويژه اي به ولايت فقيه داشتند.
از ويژگي هاي شهيد حسين رحيمي اين بود كه بسيار به ديگران كمك مي نمود و خود را مسؤل اين مي دانست كه بايد به ديگران مهر و عاطفه بورزد.
شهيد حسين رحيمي با فرا رسيدن دوران سربازي، عازم خدمت سربازي شدند و بعد از چندين ماه كه از خدمت سربازي ايشان گذشته بود، با درگيري منافقين، دستش آسيب ديد و او كه با پيراهنش مشغول پانسمان دستش بود، منافقين قلب او را هدف قرار داده و او شربت شهادت را نوشيد و به خيل عظيم شهدا پيوست.