پايگاه اطّلاع رساني 300 شهيد شهرستان شفت

شهید غلامحسن نیکنام کمساری در تاریخ دوم بهمن 1345، در روستای کمسار از توابع شهرستان شفت دیده به جهان گشود. پدرش ابوالقاسم، کشاورزی می کرد و مادرش بمانی نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. کارگر بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت و سرانجام در تاریخ یکم آذر 1366، در حاج عمران عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه بر جا ماند و سی ام اردیبهشت 1375، پس از تفحص در روستای سروان محله شهرستان شفت به خاک سپرده شد.

روحش شاد و راهش پررهرو باد.

منبع: کتاب فرهنگ اعلام شهدای استان گیلان، صفحه 826، بند 6719

شهید غلامحسن نیکنام دومین روز اسفند ۱۳۴۶ در روستای کمسار کوچک از توابع شفت متولد شد . وی دومین فرزند خانواده بود . فضای فکری خانواده مذهبی بود . شهید در دوران نوجوانی خود از بهره هوشی بسیار بالایی برخوردار بودند تا جایی که ذوق شاعری و نویسندگی داشتند . از خانواده شهید چنین بر می آید که شهید علاقه خاصی به امام و رجال آن دوران بخصوص دکتر علی شریعتی داشتند . برادر شهید روایت می کند که روزی یکی از برادرهایمان که مشغول گوش دادن به رادیو بیگانه بود ، شهید غلامحسن متوجه می شود و فوری رادیو را از دست برادرش می گیرد و به زمین پرت می کند و می گوید چرا حرف بیگانگان را گوش می دهید . علاقه او به امام باعث می شود که وی زندگی در جبهه را ترجیح بدهد و با لاخره او در سال ۱۳۶۶ شربت شهادت را نوشیدند .

بسم الله الرّحمن الرّحيم

مادر مهربانم، مادر خوبم، مادرم كه برايم زحمت كشيدي تا بزرگم نمودي. از خون خود به من خوراندي و در دامن خود مرا پروردي. شب ها برايم بيدار ماندي تا من بخوابم. تا نيمه هاي شب برايم لالايي خواندي تا من بخوابم. وقتي گريه مي كردم جز تو پناهي نداشتم. مرا به دامن مي گرفتي و نوازشم مي كردي. از شيرت به من مي دادي و سيرم مي كردي مادرم.

مادر زحمت كشيده ام، اي منبع محبّت و صفا، كه مرا به هفت سالگي رساندي به مدرسه رساندي مرا، آرزوهاي زيادي داشتي كه مثلاً دكتر يا مهندس شوم، ولي افسوس كه نتوانستم به يكي از آرزوهايت جامه ي عمل بپوشانم. واقعاً شرمنده ام حال كه سنّم به 19 رسيده، زمان دفاع از سرزمين مقدّسم و وطن عزيز اسلامي ام رسيده، با همه علاقه اي كه به تو دارم مي خواهم حركت كنم. مي خواهم به سربازي بروم. مادرم من بجز خدا تو را دارم كه غمخوار و پناهم باشد، زيرا پدر ندارم و من تو را مي توانم پناهم قرار دهم. پس مي خواهم براي من و همه ي رزمندگان اسلام دعا كني. شيرت را حلالم نمايي و زحماتي را كه برايم كشيده اي حلالم كني. مادر عزيزم؛ اي آنكه در گوشه ي قلبم جاي داري، مي خواهم به تو بگويم خداحافظ، آري مادرم خداحافظ. برايم دعا كن

فرزندت غلامحسين نيكنام

16/8/1360

بنام خدا

خدمت مادر عزيز و برادر گرامي و خانواده محترم سلام؛

پس از تقديم عرض سلام اميدوارم كه سلامت كامل نصيبتان گردد. اگر از راه لطف و مرحمت جوياي حال اينجانب فرزند خود غلامحسن نيكنام باشيد، بحمد خدا بد نيستم. آري مادرجان بنده آن روز كه از آنجا با موتور شوهرخاله حركت كردم، او مرا به جيرده برد و بعد هم رفتم به رشت و ديدم كه بچه ها دارند مي آيند و بالاخره سوار ماشين شديم و ساعت5 به تبريز رسيديم و روز جمعه 15/8/66 سالم به پايگاه رسيدم و حالم خوب است و هيچ ناراحتي ندارم. من فقط از نظر خاله ناراحتم چون آن روز نتوانستم به خانه شان بروم و يك بار ديگر او را ببينم خلاصه در جواب اين نامه برايم بنويسيد. همراه اين نامه براي دايي نيز يك عدد نامه مي نويسم تا ديگر از من شكايتي نكند. ديگر چيزي براي نوشتن نيست شما هرچه داريد برايم بنويسيد. در پايان سلام مرا به همه دوستان و آشنايان و فاميلان برسانيد. عرضي ندارم به جز سلامتي شما.

حقيرتان غلامحسن نيكنام آبان ماه شصت و شش 16/8/66

خدمت با سعادت مادرم سلام

پس از تقديم عرض سلام، اميدوارم كه همواره در زير سايه پروردگار خوش و خرّم بوده باشد. اگر از راه لطف، جوياي حال پسرت اينجانب غلامحسن نيكنام باشي، صحيح و سالم به دعاگويي شما مشغول مي باشم. مادرجان، منظور از نوشتن اين نامه اين است كه بنده تا به حال 4عدد نامه به شما داده ام ولي تا كنون جواب هيچكدام نيامده است. نمي دانم چرا؟ موقعي كه به مرخّصي آمده بودم به شما گفتم كه برايم نامه بدهيد ولي مثل اينكه اصلاً به شما نگفتم. هرچقدر وقت شما كم باشد، وقت نامه نوشتن را كه داريد. خلاصه بگذريم. مادرجان من فعلاً در مهاباد هستم و هيچ كم و كسري ندارم به جز اينكه وضع پولي من خراب است و چند نامه برايتان دادم كه برايم بفرستيد امّا هيچكدام بدستم نرسيده. خواهش مي كنم مرا از بي پولي بيش از حد بيرون بياوريد چون همه دارايي من 20تومان است. يعني اگر مرخّصي بدهند، پول كرايه ماشين را ندارم و مجبورم تا 6ماه ديگر به مرخّصي بيايم. يعني 10ماه خدمت شوم و فوق العاده بگيرم...... ((  اين قسمت از نامه به علّت پوسيدگي كاغذ، ازبين رفته است )) ...... سلام مرا به همه دوستان و آشنايان برسانيد. سلام مرا به آحسين، اكبر، فاطمه، اصغر، زهرا، مرتضي و خديجه برسانيد.

خداحافظ

پسرتان غلامحسن نيكنام

25/1/64 در مورد حسن شكوهي برايم بنويسيد

مرگ

نيست دنيا اين فريبنده جمال 

كز درونش شعله ي سوزان برون آيد همي

تمام ثروت گيتي بدستت هست، چيزي نيست

چون به يك طوفان غم گردد فنا در يك دمي

مرگ را مي گويم اي عاقل تو اي خلق جهان

هيچ راهي نيست فرار از مرگ براي آدمي

مرگ مي آيد در آن شكّي كه نيست

پس چرا غافل در اين دنيا و در اين عالمي

نام: غلامحسن

نام خانوادگی: نیکنام کمساری

نام پدر: ابوالقاسم

محل تولد: کمسار

تاریخ تولد: 1345/11/02

تاریخ شهادت: 1366/09/01

محل شهادت: حاج عمران

یگان اعزامی: ارتش

وضعیت تأهل: مجرد

میزان تحصیلات: دوم راهنمایی

گلزار شهید: سروان محله