پايگاه اطّلاع رساني 300 شهيد شهرستان شفت

شهید قاسم عسلی در تاریخ یکم فروردین 1347 در روستای شالما از توابع شهرستان شفت به دنیا آمد. پدرش لطیف کشاورز بود و مادرش افسر نام داشت. دانش آموز سال دوم متوسطه در رشته اقتصاد بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و سرانجام در تاریخ یازدهم اسفند 1364 در مریوان توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر، شهید شد. مدفن وی در زادگاهش واقع است.

روحش شاد و راهش پررهرو باد.

منبع: کتاب فرهنگ اعلام شهدای استان گیلان، صفحه 534، بند 4337

نام: قاسم

نام خانوادگی: عسلی

نام پدر: لطیف

محل تولد: شالما

تاریخ تولد: 1347/01/01

تاریخ شهادت: 1364/12/11

محل شهادت: مریوان

یگان اعزامی: بسیج

وضعیت تأهل: مجرد

میزان تحصیلات :دوم متوسطه

گلزار شهید: شالما

شهید قاسم عسلی در سال 1347 در روستای شالما از توابع شهرستان شفت و در خانواده ای مذهبی متولد شد. ایشان قبل از ورود به مدرسه، خواندن قرآن را نزد پدر آموخت و سپس دوران ابتدایی و راهنمایی را با نمرات عالی پشت سر گذاشت و وارد دبیرستان شد.

در این زمان بود که داوطلبانه درخواست کرد که به جبهه های حق علیه باطل اعزام شود. 17ساله بود که عازم جبهه های غرب و جنوب شد. پس از پایان ماموریتش نزد خانواده برگشت اما دل بی تابش طاقت ماندن نداشت و به عشق شرکت در عملیات والفجر 9 دوباره راهی جبهه شد.

سرانجام در اسفندماه سال 1364، ساعت 12 ظهر در حالی که با شجاعت و شهامت به بالگرد دشمن که رزمنده های ایرانی را زیر آتش گرفته بود، شلیک می کرد، با اصابت موشک به شهادت رسید.

سردار احمد قاسمی یک خاطره ای از خانواده شهید عسلی ذکر کرد و گفت: وقتی پیکر شهید عسلی را به شالما آوردند پدر بزرگوارش دست خود را بالا گرفت و خدا راشکر کرد و به تشکر از خدا پرداخت که توفیق این را پیدا کرد که پسرش در راه انقلاب اسلامی در راه ولایت و برای پاسداری از مرزهای جمهوری اسلامی به شهادت رسید. و می گفت که: این مدال افتخاریست که برسینه ی من نصب شده است.

راوي: برادر رزمنده جناب آقاي واسه

زماني كه شهيد قاسم عسلي قصد حمله به بالگرد عراقي ها را داشت متأسفانه مورد هجوم راكت قرار گرفته و سر از تنش جدا شده و به درجه رفيع شهادت نائل مي گردند. بعد از شهادت ايشان پيكر مطهرش را به سپاه فومن آوردند و پدرش اصرار ورزيد كه صورت فرزندش را ببيند ولي مسؤلين از اين كار ممانعت به عمل آورند و نمي توانستند بگويند كه شهيد سر در بدن ندارد كه سرانجام با اصرار فراوان، بدن شهيد را به پدرش نشان دادند كه پدر شهيد با ديدن اين صحنه لب ها را بر رگ هاي بريده گذاشت و بوسيد و جمع حاظر همگي به گريه افتادند. در آن لحظه پدر شهيد قاسم عسلي گفت: قاسم من از علي اكبر عليه السلام كه بالاتر نبود.