وصیت نامه اینجانب احمد رضا ثقفی فرزند عباس؛
بسمه تعالی
کربلا مدرسه مشق شهادت - پیام خون شهداء استقامت – بگو تو با الله - پیام ثارالله که ما به دیدار خدا می رویم - به جمع پاک شهداء می رویم –
پدر و مادرم خداوند اجرتان دهدوعزت وعظمت بر شمامژده داده است صبور باشید امروز دشمن خدا در مقابل مسلمین صف بسته اند باید بدان تاخت و حنفهای عنکبوت آنها را داغون و شر آگین آنان قطع نمود
پدر و مادر عزیزم مهربانم من شما را دوست دارم و امیدم به آن است که اجر عظیمی خداوند مهربان برای شما عنایت فرماید اجری که مکرر در قرآن مجید وعده داده برادران و خواهران من - خداوند شما را حفظ کند - و از شما می خواهم که سرباز دلیر و لایقی به اسلام و - امام خود باشید دست و صورت شما را می بوسم و همانطور دست و صورت شما پدر و مادر مهربانم را می بوسم که برای ما زحمتها کشیده و عاقبت آن زحمات به هدر نخواهد رفت.
از همۀ شما حلالیت می طلبم من نتوانستم خدمتی ارزنده برای شما بکنم – و سلام مرا به تمام وابستگان محترم خود و دوستان و برادران عزیزم برسانید خدا یا بعد از شهادت – از تو می خواهم اسلحه مرا بوسیله بندگان خالص تو برادر و خون این از خدا بی خبران بعثی رابگیر و خودت راه کربلا باز کن.
ای برادران عزیز و حزب الله - مخصوصاً برادران - هم پایگاهی - ای عزیزان - امام حسین (علیه السلام) در انتظار شماست با قلب هايی مملّو از محبت به خدا و اخلاص و توّجه به بيانات غیبی و تدبیر تفکر و تعمق در برنامه ریزی توان هرگونه فعالیت را از دشمن بگیرید و خداوند - شما را از اصحاب و یاران معصومین قرار دهد و شایستگی و فتح کربلا را بر شما ارزانی بخشد.
ما رفتیم ولی امید به اینکه دین خود را نسبت به مردم مستضعف و امام امت و نسبت به مرز اسلام اداء کرده باشیم -خصوصاً دین به سنگر که بوسیله جان سر دادن اداء می شود.
