شهيد بهرام عليزاده بسيار خوش اخلاق و مهربان بود و با مردم با روي گشاده و بشّاش برخورد مي كرد. ايشان داراي صراحت لهجه بودند و در مقابل كساني كه با انقلاب اسلامي عناد داشتند و در صراط حق قرار نمي گرفتند، با تندي برخورد مي كردند و به همين دليل چه شبها و روزهايي كه شهيد به دليل عدم امنيت و تأمين جاني نمي توانست به منزل برود. شهيد عليزاده از اينكه بعضي از جوانان خودشان را هماهنگ با انقلاب نمي كردند، آزرده خاطر مي شد و توصيه مي كردند همواره ياور پاسداران انقلاب باشند. ايشان عاشق انقلاب اسلامي بود و بعد از اينكه مزدوران بعثي به ميهن اسلامي ما حمله كرد، آرام و قرار نداشت و منتظر فرصت بود تا براي دفاع به جبهه ها اعزام شود. عاقبت نيز با عزمي راسخ و آگاهانه و شجاعانه به جبهه هاي حق عليه باطل شتافت و شربت شهادت نوشيد.