پاسدار شهید ایرج دیانتی متولد دوم شهریورماه سال ۱۳۴۰ در روستاي بداب از توابع شهرستان شفت چشم به جهان گشود از همان ابتدا بامشکلات گوناگونی که مردم پیرامونش بدانها دست بگریبان بودند آشنا گردید . از استثمار ، استحمار ، طاقت فرسائی که کشاورزان را و دهقانان را در منگنه قرار داده بود و فقر بیش از حد آنان را باعث شده بود ناراحت بود و علل آنها را بررسی می نمود . انسانی درد آشنا و متواضع و گوئی همان دردهای ناشی از مشکلات مردم و آشنائی او به آنها آن متواضع را باعث می گشت در شالیزار یک انسان پرکار در مدرسه ، یک شاگرد نمونه و در جبهه های نبرد یک سرباز کم نظیر این ها نقاط روشنی بودند که او را از دیگر همسالانش متمایز می ساختند . وی در سال ۱۳۵۸ تحصیلات ابتدائی و متوسطه خویش را در کمال کوشش و موفقیت بپایان رسانید و در رشته علوم اجتماعی و اقتصاد همزمان با سالهای شروع جنگ تحمیلی دیپلم خویش را اخذ نمود . در دبیرستان بوعلی شیراز در امر تشکیل انجمن اسلامی کوشش فراوان نمود و در دیگر فعالیتهای فوق برنامه جدیتی خاص داشت . با اینکه همچون دیگر انسانهای متعالی هجرت را لازمه تکامل می دانست و در پی این تفکر چندی را در شهر شهیدپرور شیراز در بین بهترین دوستانش بسر برد ولی هیچگاه از فکر در پیرامون زادگاه اصلی و موطن واقعی خویش گیلان و مازندران فارغ نبود در هر فرصت سری به زادگاهش می زد و از آشنایان و دوستان در آنجا مطلع می گشت و به گفته دوستانش انسی عجیب با جنگل و زادگاهش داشت در اوج پیروزی انقلاب اسلامی همگام با دیگر مردم و تمام کسانی بخاطر یک هدف واحد مبارزه می نمودند . در راهپیمائی ها و دیگر اعمال مربوط به اجتماعات انقلابی شرکت می جست و علاقه ای وافر به پیاده شدن احکام و قوانین اسلامی داشت بالاترین وظیفه خویش را اداره خانواده و محبت به زیردستان می دانست و هیچگاه از یاری به ضعیفان و ستم دیدگان دریغ نمی ورزید . وی در سال ۱۸/ / ۱۰ / ۶۳به دعوت امام لبیک گفت و برای طی نمودن دوران و دین مقدس سربازی به سپاه وارد گردید مدتی در سپاه شیراز دوران موقتی خدمت مقدس پاسداری را گذرانید و سپس به منطقه جنگلی بوکان منتقل گردید چندی از موطن مقدس خویش بدور ماند و شاید این تنها غمی بود که روح آزاد او را آزار میداد . پس از حدود چهارده ماه خدمت خالصانه و شجاعانه در راه بر کندن ریشه های کثیف منافقین و کفار در جبهه بوکان سردشت و غرب کشور در شرایطی که بیش از هفت ماه خاتمه به خدمت وی ، باقی نمانده در یک شب ظلمانی که وی برای رساندن جسد چند شهید کرد به خانواده هایشان به میاندوآب عزيمت می نمود توسط مزدوران کثیف و همیشه منفور کومله ها بوسیله تیربار کالیبر ۵۰ هدف قرار گرفت و به آرزوی همیشگی و جاودانگی اش که آرزوی همه انسانهای چون اوست و به ابدیت پیوست جسد مطهر وی را در تاریخ ۱۴ / ۴ / ۶۴ همانطوریکه همیشه می خواست به زادگاهش انتقال دادند و در گلزار شهداي مسجد پيرمختار احمدسرگوراب شفت به خاك سپردند.